Lucinda strand in het zicht van de haven tijdens snikheet NK

Onder de bijna tropische omstandigheden werd er vanmiddag gestreden om de nationale driekleur. Vijf rondes van 25 kilometer waren er af te leggen over een licht glooiend parcours in en rond Ede.

Na een ietwat rustig begin, kwamen half koers de eerste echte aanvallen opgang. Niet veel later ontstond de kopgroep van de dag. Acht rensters waaronder Lucinda’s ploeggenoten Julia Soek en Floortje Mackaij wisten al snel een gaatje van 20 seconden bij elkaar te rijden. In het peloton werd direct de controle genomen door Parkhotel, die met Lorena Wiebes de grootste favoriet hadden als er gesprint zou worden. Ondanks het werk van Parkhotel kon de kopgroep toch hun voorsprong verdubbelen.

Met het luiden van de bel, leek er dan toch langzaam wat van de voorsprong af te gaan. De voorsprong was al teruggebracht tot een seconde of 20 toen Moniek Tenniglo ten aanval trok, om hiermee haar ploeggenote, Annemiek van Vleuten te lanceren richting de kopgroep. Met de snoeiharde aanval brak het peloton in verschillende groepen. Maar alle favorieten die nog in het peloton zaten, waren goed bij de les. Een kleine groep vloog op en over de kopgroep heen, waarvan een paar rensters nog net konden aanhaken waardoor er in de laatste 10 kilometer een nieuwe kopgroep van vijftien rensters ontstond.

Zowel Anna van der Breggen als Ellen van Dijk probeerde vrijwel direct weg te rijden uit deze kopgroep vol rappe vrouwen, maar kregen geen meter ruimte. Daarna was het Lucinda die op 6 kilometer van de streep ten aanval ging. “Ik moest natuurlijk even vol in het rood om een gat te slaan in de hoop dat er daardoor meer getwijfeld zou worden. Hierdoor was het niet makkelijk om in een ritme te komen. Floortje die ook in de kopgroep zat coachte mij goed, waardoor ik wist wat er achter mij gebeurde.” Er werd inderdaad heel even geaarzeld, maar Boels-Dolmans die met drie rensters vertegenwoordigd was pakte daarna snel de leiding in de achtervolging. Toch leken zij niet snel dichterbij te komen, tot ze bijval kregen via een aanval van Annemiek en later Ellen van Dijk. “Ik wist dat de laatste kilometers erg lastig waren en ik voelde dat ik wat kracht begon te verliezen. Ik heb hard geknokt om mijn kleine voorsprong te houden op de oplopende stukken. Uiteindelijk was het helaas net een kilometertje te lang om die voorsprong vast te houden.” Op 700 meter van de streep werd Lucinda ingelopen en eindigt de wedstrijd alsnog met de verwachtte sprintsters, alleen dan vanuit een kleine kopgroep. Het was Lorena Wiebes die alle verwachtingen waar maakte en naar haar eerste Elite titel sprintte.

“ Het in ontzettend balen, dat we uiteindelijk maar 7e en 10e worden na zo’n goede wedstrijd. We reden maar met drie rensters en hebben altijd in de wedstrijd gezeten. Maar we kunnen trots zijn op hoe we gekoerst hebben en gaan met vertrouwen naar de Giro.”

Comments
  • freddy freddy's loft vermoortel
    Beantwoorden

    Kop op meid .Je deed wat moets doen .en ja zo kort bij het einde in gelopen worden .doet pijn en voel je goed aan wat je dan denkt hoor ,Veel succes nog
    mvg fred

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search