Grootse vorm Lucinda in Luxemburgse ronde

Ook op de tweede dag van het Festival Elsy Jacobs in Luxemburg was Lucinda één van de betere rensters in koers. Ze deed een greep naar zowel etappewinst als de leiderstrui, maar dat lukte beide net niet. In een sprint met vier was de Italiaanse kampioene Elena Cecchini iets sterker. En voor de gele trui kwam Lucinda drie seconden te kort. Een zucht van niks. Uiteindelijk koesterde ze de tweede plaats in de rituitslag, de derde plek in het klassement en vooral de grootse vorm van het moment. “Maar ik was er wel heel erg dichtbij. Beetje zuur, maar we hebben nog een dag.”

De ploeg had er vooraf voor gekozen om initiatief te nemen en de aanval te zoeken. “De aanval is de beste verdediging”, verdedigde ploegleider Koos Moerenhout de aanpak. En die werkte wonderwel. “Iedere keer als iemand van ons aan ging, ging er een zucht door het peloton. We hebben er goed de vaart ingehouden”, vertelde Lucinda lachend. Het Rabo Liv Team was bij alle uitbraken betrokken. Soms met meerdere rensters en een keer zelfs met de hele ploeg.

Aanval Lucinda beslissend
“We zijn de hele etappe bij de les gebleven en hebben niets aan het toeval overgelaten. De ploeg reed heerlijk en lekker aanvallend.” Uiteindelijk was een versnelling van Lucinda zelf op 15 kilometer van de meet beslissend. Ze kreeg Elena Cecchini, Janneke Ensing en Amanda Spratt mee. Met zijn vieren ging het snel. De voorsprong werd maximaal 45 seconden, maar in de laatste vijf kilometer weigerden Ensing en Spratt over te nemen.

“Wat moet je dan?”, vroeg Lucinda zich zelf af. “Cecchini en ik besloten door te rijden, maar natuurlijk niet voluit. Ik merkte ook, dat ik van ons vieren bergop de beste was. Maar voluit naar boven rijden, is ook zinloos. Dan zit je zelf en bloc en die anderen ook. Je rijdt misschien weg, maar dan? Het is nog ver en behoorlijk lastig.” De voorsprong smolt echter als de spreekwoordelijk sneeuw voor de zon. Drie kilometer voor de meet had het kwartet nog 30 seconden. Lucinda was op dat moment nog steeds virtueel leidster, met een ruime voorsprong, maar het peloton naderde razendsnel.

Lucinda: “Ik zag, dat we het wel gingen redden om te sprinten voor ritwinst. Het was nog een lastige aankomst. Na een afdaling in de laatste kilometers ging het laatste stukje weer omhoog. Ik besloot er een lange sprint van te maken. Het leek goed te gaan, maar Cecchini kwam er nog over heen. Heel jammer, want ik voelde me heel goed. De etappe of die trui was een leuke beloning geweest, maar gelukkig bleef hij nog in de ploeg. Op naar de slotetappe.”

[retweet]

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search