Plezier rond zilver moet nog komen bij Lucinda

Lucinda trok op het WK de opgaande lijn van de afgelopen jaren door. Na de vierde en derde plaats volgde zaterdag de tweede. Maar dat voelde eigenlijk niet als een prijs. Tijdens de koers voelde Lucinda zich namelijk prima, maar liep het toch niet bepaald zoals gewenst. Twee schuivers, een tactisch foutje en een fout in de voorlaatste passage van de materiaalpost zorgden er voor dat een kans op de eerste wereldtitel buiten handbereik bleef. Sanne Cant won met 9 seconden voorsprong op Lucinda. Marianne Vos werd derde.

Nadat ze al twee keer een achterstand goed had moeten maken op de koploopsters leek Lucinda net op tijd in positie voor een ultieme greep naar goud, want ze had goede benen en controle in de koers. In de voorlaatste ronde wilde ze in de materiaalpost nog eenmaal van fiets wisselen. Vader Fred pakte de fiets iets te snel. Lucinda zat met een voet nog met haar clip vast op het pedaal en ging dus onderuit. Sanne Cant versnelde meteen en Lucinda moest weer in de achtervolging.

Even leek ze samen met Marianne Vos te slagen. De achtvoudige wereldkampioene offerde zich even op voor Lucinda, waarna ze het zelf overnam. Lucinda “Het was mentaal heel fijn om er direct overheen te komen. Ik kwam daarna nog flink dichter op Sanne en had het gevoel, dat het nog kon. Ik voelde me heel sterk bij het omhoog lopen, maar helaas had ik niet genoeg tijd meer en zat er niet meer in dan de tweede plek.”

Niet in de war
Ze kon vervolgens op het podium haar tranen niet bedwingen, ook omdat ze zich realiseerde dat dit haar dag had kunnen zijn. Ook al liep het niet bepaald ideaal en was het parcours niet echt gemaakt voor een krachtpatser als Lucinda, maar wel voor een technicus met souplesse als Sanne Cant. Al in de eerste ronde maakte Lucinda een foutje waardoor ze een gaatje moest laten, maar ze raakte er niet door in de war. “Toen maakte ik nog een tactisch foutje waardoor ik zelf het gaatje moest dichten in plaats van mee te gaan met Jolande Neff die in een ruk naar voren reed.”

Dat kostte natuurlijk veel kracht. Later gleed ze nog even weg bij een schuin oplopende strook. Maar ze bleef zicht houden op de besten in koers. Sanne Cant met drie andere Nederlandse vrouwen. Marianne Vos, Denise Betsema en Annemarie Worst. Cant zat bij dat drietal in een zetel. Ze hoefde alleen af te wachten wat er ging gebeuren en voelde zich niet verplicht de koers te maken. Toen Lucinda terug kwam en direct aanzette werd het even spannend. Cant klampte aan en iedereen wachtte op een nieuwe versnelling van Lucinda, maar die kwam dus niet door de uitglijder bij de materiaalpost.

‘Misschien later blij met zilver’
“Natuurlijk ben ik behoorlijk teleurgesteld. Ik was voor iedereen de topfavoriete, maar had me daar goed voor afgesloten en voelde daardoor geen extra druk. Ik wilde vol gaan voor goud. Helaas was het parcours niet zo zwaar als vorige week in Hoogerheide, maar dat wist ik vooraf en daar wil ik mij ook niet achter verschuilen. Er waren desondanks nog kansen, maar door de foutjes in de koers werd het er niet makkelijker op. Nu kan ik nog absoluut niet lachen met zilver, maar misschien komt dat straks wel.”

Foto Anton Vos | Cor Vos

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search