Lucinda berust in WK-brons: ‘Ben op waarde geklopt’

Ze werd door veel kenners vóór het WK veldrijden van zaterdag op een oud vliegveld in het Zwitserse Dübendorf als topfavoriete gezien, maar Lucinda wist zelf maar al te goed, dat er nog voldoende onvoorspelbare factoren waren. Je wordt niet zomaar wereldkampioen in het door berensterke Nederlandse vrouwen dit jaar volledig gedomineerede internationale veldritcircuit. En dat bleek in Zwitserland. Het parcours was weliswaar goed voor een krachtpatser als Lucinda, maar ook verraderlijk en de concurrentie bleek met Ceylin Alvarado en Annemarie Worst in uitstekende doen. En toen was er ook nog een gebroken zadel. Luicnda vocht daarna als een leeuw, maar in de finale was de pijp leeg. Alvarado pakte goud en Worst en Lucinda completeerden het Oranje podium.

Lucinda: “Of ik zonder gebroken zadel meer kans had gemaakt op goud? Wie zal het zeggen? Ik moet wel toegeven, dat ik voor dat moment al merkte, dat het niet echt gemakkelijk ging. Er waren al momenten waarop ik met moeite kon aanhaken. Ik was wel goed vanmiddag, maar niet goed genoeg. Natuurlijk kostte het veel kracht om weer terug te keren, maar normaal gesproken moet ik dat kunnen verteren. In het eerste deel van de wedstrijd merkte ik al, dat ik niet hard genoeg kon gaan om echt het verschil te maken op de momenten dat ik een gaatje had.”

Ze was zoals altijd goudeerlijk na de wedstrijd. “Ik kan wel roepen ‘als dit of als dat’, maar ik ben gewoon op waarde geklopt. Zij waren sterker. Mooi dat we met Nederland een-twee-drie worden. Gun het Ceylin natuurlijk, maar ik word uiteraard liever zelf wereldkampioen. Als dat er niet in zit, moet je je niet verschuilen. De uitslag liegt niet.”

Leeuwenhart
Onderweg was al een paar keer te zien, dat Alvardao en Worst met name op de technische stukken wat handiger waren en ook bij de klimmetjes die ze lopend moesten afwerken steeds Lucinda op achterstand konden zetten. Ze kwam echter voortdurend terug met haar leeuwenhart, ook nadat halfweg koers haar zadel op een bultje volledig door midden was gebroken. Na de fietswissel lag ze op twaalf seconden, maar ze kwam toch weer terug om meteen te proberen de andere twee ter plaatse te laten. Maar dat lukte dus niet.

In de slotronde deed ze er alles aan om een goede positie te verwerven voor een eventuele eindsprint, daar lagen voor haar immers ook grote kansen. “Ik heb steeds geprobeerd om op de plekken waar het moest op kop te zitten, zeker in de laatste ronde. Maar Ceylin en Annemarie waren op de klimmetjes net wat handiger. Zo reden ze toch weer een stukje weg. Ik heb er nog van alles aan gedaan, maar op het laatste klimmetje spoot het melkzuur uit mijn oren. Niets aan te doen. Ik kan mezelf niks verwijten. Het was in elk geval een prachtige wedstrijd.”

Showing 2 comments
  • Rudy Peeters
    Beantwoorden

    Lucinda,

    Proficiat voor je prestatie, pech is een deel van het leven.
    Maar er komen zeker nog kansen in de toekomst. En weldra staat ook het wegseizoen voor de deur.
    Groetjes, Alex

  • Marc Durwael
    Beantwoorden

    Beste Lucinda,

    Dikke proficiat met je bronzen medaille, je spontane eerlijke en welbespraakte reactie na de wedstrijd!
    Jij blijft mijn nummer één!!

    grtz
    Marc Fan uit België

Leave a Comment

Start typing and press Enter to search